BAZI VEZİRLERİN LAKAPLARI

-

BAZI VEZİRLERİN LAKAPLARI 

Sultanlara lakap takılır da vezirlere takılmaz mı! Üstelik Osmanlı döneminde hoşgörü bugünkünden bile iyi olduğu için lakaplarda birçok hinlikler de sezilmektedir. 

İlginç lakaplı bazı vezir veya sadrazamlara göz atalım: 

  • Öküz Kara Mehmet Paşa, 
  • Yemişçi Hasan Paşa, 
  • Zurnazen Mustafa Paşa, 
  • Tırnakçı Hasan Paşa, 
  • Cenaze (Meyyit) Hasan Paşa, 
  • Hain Ahmet Paşa, 
  • Kavanoz Ahmet Paşa, 
  • Güzelce Ali Paşa, 
  • Mere Hüseyin Paşa, 
  • Tabanıyassı Mehmet Paşa, 
  • Boynueğri Mehmet Paşa, 
  • Kalaylıkoz Ahmet Paşa, 
  • Kabakulak İbrahim Paşa, 
  • Bıyıklı Ali Paşa, 
  • Keçiboynuzu İbrahim Hilmi Paşa, 
  • Mezomorto Hüseyin Paşa, 
  • Yedisekiz Hasan Paşa, 
  • Kuyucu Murat Paşa, 
  • Daltaban Mustafa Paşa... 

Bu gibi lakaplarla anılan vezirlerin hepsinin de birer hikayesi var. 

Örneğin Daltaban İbrahim Paşa saraya acemi oğlan olarak geldiğinde, daima yalınayak dolaştığı için kendisine ‘Daltaban’ lakabı takılmıştır. 

Öküz Mehmet Paşa bir öküz nalbandının oğlu olduğu için, 

Zurnazen Mustafa Paşa yeniçeri ocağında zurnacı olduğu için, 

Cenaze (Meyyit) Hasan Paşa sadrazamlığı boyunca hep hasta olduğu için, 

Hain Ahmet Paşa Osmanlı ordusunu Mısır Hıdivi’ne teslim ettiği için, 

Kavanoz Ahmet Paşa kısa ve şişman olduğu için, Güzelce Ali Paşa çok yakışıklı ve edepli bir adam olduğu için, 

Mere Hüseyin Paşa Arnavut olup sürekli Arnavutça “mere” lafını kullandığı için, 

Tabanıyassı Mehmet Paşa koca ayaklı ve düztaban olduğu için, 

Boynueğri Mehmet Paşa IV. Murat’ın Bağdat Seferi’nde boynundan zehirli okla vurulduğu için, 

Kalaylıkoz Ahmet Paşa babası kalaycı olduğu için, 

Kabakulak İbrahim Paşa koca kulaklı olduğu için, 

Bıyıklı Ali Paşa sadrazam olana dek sakal bırakmayıp bıyıklı olduğu için, 

Keçiboynuzu İbrahim Hilmi Paşa çok sıska olduğu için, 

Mezomorto Hüseyin Paşa Venediklilerle yapılan bir savaşta çok ağır yaralandığı halde ölmediği için (İtalyanca – mezzo morto: yarı ölü), 

Yedisekiz Hasan Paşa okuma yazması olmadığından imzasını sadece Arap rakamları olan yedi (V) ve sekiz ( ) işaretlerini çizerek attığı için, 

Kuyucu Murat Paşa da Celali Ayaklanması sırasındaki asileri kuyulara doldurttuğu için bu lakapla anılmışlardır… 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Satranç Nedir?

-
 Satranç kelimesi Hintçe “Sandregn” den gelir. Satranca, İngilizcede “Chess check patterns”, Fransızcada “Echecs” denir. Satrançla ilgili olarak elde edilen en eski belgelere göre, satranç zamanımızdan 4000 yıl önce Mısır, Çin ve Mezopotamya’da oynanmıştır. Kraliçe Nefertiti’ye ait olan tabletlerde bunun kanıtını görüyoruz. Eski yazıtlar arasında satranca rastlanmaktadır.  MÖ 3000 yıllarında satranç gibi bir oyunun Mısır ve Hindistan’da oynanıldığı sanılmaktadır. 1913 yılında Murret’in yazdığı satranç tarihinde, bu oyunun 570 yıllarında Hindistan’da oynandığı belirtilmektedir. Yapılan araştırmalara ve ele geçen yazıtlara göre, satranç 600 yıllarında Hindistan’dan İran’a geçmiştir. Yine bu belgelere göre Araplar satrancı VII. yüzyılda öğrenmişlerdir. Bazı söylentilere göre de satranç “Sat-Ran-Çu” adıyla Çin’de bulunmuştur. Bazı belgeler bu söylentiyi doğrulamaktadır. İran tarihçilerinden Firdevsi’nin Şeyhnamesi’nde anlattığına göre, İran Şahı Hüsrev’in Hint yöneticileriyle birb...
Devamı

Varlık Vergisi 1942-1944

-
Resim
Varlık Vergisi  11 Kasım 1942 ile Mart 1944 tarihleri arasında, başta gayrimüslim ticaret burjuvazisi olmak üzere, çiftçi, esnaf ve ücretlilerden bir defalık toplanan olağanüstü servet vergisi.  Türkiye 2. Dünya Savaşı'na girmediği halde, ülke ekonomisi yüksek enflasyonla sarsılmış, karaborsa ve stokçuluk artmış, savaş zenginleri denilen bir kesim ortaya çıkmıştı. Bu kesimlerden bir defalık vergi alınması fikri 1942 yılının Mayıs ayında, Vatan gazetesinin liberal eğilimli başyazarı Ahmet Emin Yalman 'dan çıktı.  Daha sonra koroya solcusundan ırkçısına kadar pek çok gazeteci katıldı ve 1942 yazında, İstanbul gazetelerinde , genel olarak gayrimüslimleri, özel olarak Yahudileri hırsızlık, karaborsacılık, soygunculuk, vurgunculuk ve ihtikâr fiilleriyle ilişkilendiren haber ve karikatürler birbirini izledi. Şaka, 4 Şubat 1943 Şaka dergisinin Varlık Vergisi'ne getirdiği şovenist yorum.  Kadınlardan biri şöyle diyor: " Varlık vergisi vermeyen kadınları temizlik işlerinde ...
Devamı

MEY VE MEYHANE TEMASI

-
MEY VE MEYHANE TEMASI :  Geçmişten bugüne, pek çok şarkının güftesinde içki ve meyhane doğrudan doğruya konu edilir veya birer aşk metaforu olarak kullanılır. Bu durum, Türk sanat müziği ile içkinin iç içe iki kültür gibi algılanmasının hem nedeni hem de sonucudur.  İçen bir daha ayılmaz ya da Elveda Meyhaneci ne ilk ne de sondur. Ethem Pertev Paşa'nın şu güftesini Sultan III. Selim bestelemiştir:  Olduk bu gece biz bize ney, mey ile demsâz  Mey derdime mahrem idi, ney âhıma hemrâz  Pertev edelim bülbül ile nağmeye âgaz  Ol gonce-i sermest-i sabâh oldu uyansın  Âyine-i mül gül yüzünü görsün utansın. 1933'te İçki Düşmanı Gazete'ye yazan Dr. Kudsi, "sarhoş bir hâkan bile milletine içki lehine yazılmış bir şarkı hediye etmiştir" diyerek bu eserden duyduğu utancı dile getirir. Sonra da, şarkılardaki içki propagandasına karşı, Yeşilay'dan medet umar: "Acaba cemiyetimiz böyle ne kadar rakılı, şaraplı, meyhaneli, mestaneli, kadehli, sâkili şarkı ve gazeller v...
Devamı